جاذبه های تاریخی-فرهنگی قزوین

موزه چهلستون اين بنا كه از آثار به جای مانده از مجموعه سعادت آباد است (شامل از 23 باغ و كاخ)، در اواسط قرن دهم هجری به دستور شاه طهماسب صفوی ساخته شده است. بر روی بدنه داخلی و خارجی اين بنا سه لايه نقاشی در دوره های مختلف باقی مانده است. لايه اول آن در زمان ساخت بنا توسط خبره ترين هنرمندان صفوی كشيده شده است، لايه دوم در اواخر دوره صفوی توسط هنرمندان  قزوينی و از معدود آثار به جای مانده از مينياتور سبك قزوين و  بالاخره لايه سوم  در دوره قاجاريه نقاشی شده است. زمانی كه پايتخت ازقزوين به اصفهان انتقال پيدا كرد (1007 هـ.ق)  باقی كاخ ها به مرور از ميان رفت و اين بنا به عنوان بنای حكومتی كاربرد پيداكرد تا اينكه در سال 1336 هجری شمسی به موزه تبديل گرديد. اشياء موزه به چند گروه تقسيم مي شوند تعدادی از آنان مربوط به هزاره های سوم و اول پيش از ميلاد مي باشد كه بيشتر ظروف سفالی و اشياء مفرقی را تشكيل می دهند، همچنين اشیایی كه مربوط به دوران اسلامی از قرون اوليه تا عهد معاصر مي باشد.
موزه سنگ در اين موزه حدود 4511 قطعه سنگ و تعداد 800 قطعه فسيل به جای مانده از زمانهای مختلف زمين شناس، همچنين 300 قطعه از صدفهای جانداران مختلف، در مسـاحتی به طول 200 متر مـربع گنجانده شده است اين مجموعه دستــاوردی است از تلاشهـــای چنـــدين ســاله آقای دكتر رسا كه به همت شهـرداری قزوين در فرهنگسرای شهيد رجائی واقع شده است. نشاني: بلوارجمهوری اسلامی روبروی گلزار شهداء	موزه شهداء اين موزه با هدف ترويج فرهنگ ايثار و شهادت و آشنــايي نسل جوان با شهداء به همت بنياد شهيد در سال 1376 در مساحتی بالغ بر400 متر و در دو طبقه تأسيس شده است و شامل وسايل وآثار به جاي مانده از شهـدای انقلاب اســلامی و دفاع مقــدس مي باشد. نشاني: قزوين، امامزاده حسين (ع) جنب گلزار شهداء

جاذبه های تاریخی-فرهنگی قزوین

	درياچه اوان بزرگترين و زيباترين درياچه در منطقه قزوين، درياچه اوان نام دارد كه به فاصله 75 كيلومتری قزوين در جاده قزوين-معلم كلايه و در پايين دست روستای اوان، وربن، زواردشت و زرآباد قرار گرفته است. اين درياچه با مساحتی كمتر از شش هكتار دارای آب شيرين بوده و طول آن در طولانی ترين قسمت  275 متر و عرض آن 325 متر است، عمق درياچه نيز از يك تا 20 متر در نوسان میباشد. در تابستان درياچه محل ماهيگيری، آب تنی و قايق سواری بوده در پاييز مأمن پرندگان مهاجر نظير قو، غاز، مرغابی و در زمستان با توجه به برودت هوا و يخ زدن سطح درياچه قابل اسكيرانی است.  طريق چشمه های كف درياچه و نزولات آسمانی تامين می شود.		الموت منطقه الموت جزو ناحيه كوهستانی واقع در شمال قزوين بوده و ارتفاعات آن جز رشته كوههای البرز است اين منطقه از شمال به دهستانهای دو هزار و سه هزار تنكابن، از شرق به طالقان، از غرب به رودبار و از جنوب به طالقان و پشكلدره محدود می شود. رشته كوههای البرز در منطقه الموت دارای قلل معروف و بزرگی است و سه محور عمده كوهنوردی در اين مسير به ترتيب ذيل وجود دارد: 1.محور گرما رود پيچ بن-سيالان، با ارتفاع 4250 متر، دهستان سه هزار تنكابن          2 . محور اوان-خشچال با ارتفاع 4150 متر، دهستان دو هزار تنكابن                            3. محور هير، ويار، گون كول،کلاچای
	دره اندج يكی از مهمترين مناطق در رودبار الموت دره اندج است كه با توجه به قابليتهای زيست محيطی، وجود غارهای طبيعی و نوع بافت كوههای آن هميشه برای استقرار انسان ها مناسب بوده است. در طول دره اندج و مسير رودخانه تعدادی غارهای طبيعی ديده مي شود كه از نظر موقعيت جغرافيايی و شرايط زيست محيطی به نظر مي رسد محل سكونت آدميان در زمانی بوده كه بشر هنوز فاقد فرهنگ ساختن سر پناه بوده.		دره نينه رود اين دره در نزديكی روستاهای هير و ويار واقع شده و با رود پر آبی كه در آن جاری است يكي از مناطق ييلاقي و زيبای رودبار شهرستان، محسوب مي شود كه پر از فندق زارهای سرسبز بوده و قسمتهای شمالی و مرتفع آن دارای مراتع خوش آب و هوا است. يكی از قديمی ترين مسيرهای آمد و شد بين گيلان و قزوين از اين دره مي گذشته است كه بخشهايی از راه سنگ فرش آن سالم به جا مانده است.
	منطقه ييلاقی پيچ بن اين منطقه نسبتاً مرتفع با ارتفاع حدود 2500 متر در شمال شرقی الموت و بر سر راه معروف "سه هزار" قرار دارد و يكی از زيبا ترين مسيرهای راهپيمايی قزوين به شمال ايران است. چمنزارهای زيبای ييلاق خوش آب وهوا به گردنه مشهور "سلج انبار" با ارتفاع تقريبی 3000 مي پيوندند كه بخشی از رشته كوه البرز غربی است و مرز طبيعی استانهای قزوين و مازندران محسوب مي گردد.		دامنه های جنوبی سيالان دامنه های جنوبی سيالان در شمال شرقی الموت واقع و از ييلاقهای زيبا و سرسبز استان قزوين است. از "هنيز" كه مرتفع ترين و شمالی ترين آبادی اين منطقه محسوب مي شود هر چه به سمت شمال پيش مي رويم هوا خنك تر شده و پوشش گياهی نيز تغيير مي كند.
	قله  خشچال اين قله را مي توان از مسير راه قزوين-الموت و زواردشت نظاره گر بود. زواردشت در قسمت شمالی درياچه اوان قرار دارد. براي دستيابی به قله مرتفع خشچال، از كنار درياچه دو مسير صعود وجود دارد، مسير اول از طريق يالی است كه از بالای درياچه به طور مستقيم تا قله پيش مي رود. مسير دوم از درون دره زواردشت تا زير قله ادامه مي يابد اين مسير به محلي به نام "چشمه گلپري" مي رسد كه علاوه بر چشمه دارای پوشش انبوهی از بوته زارهای گلپر است.		منطقه شكار و تير اندازي ممنوع الموت اين منطقه از نظر تنوع حيات وحش جانوری و زنجيره غذايی طبيعت از غنايی منحصر به فرد در استان و نيز در كشور برخوردار است. با توجه به اقليم كوهستانی الموت و ويژگيهاي منحصر به فرد منطقه انواع پرندگان شامل: عقاب، هما، كبك، كبك دری، كبوترسانان و لاشخور، تيهو، گنجشك سانان شامل؛ سهره  و بلبل ها و انواع پستانداران، گياه خوار و گوشت خوار شامل: كل و بز كوهی، گراز، پلنگ، خرس قهوه ای، خرگوش، خارپشت، جوجه تيغی، روباه، شغال و جوندگان منحصر به فرد و گونه های ممتاز بزرگ و كوچك را در خود جای داده است.

روستای آتان

ایوان سنگی نیاق

تارم

ییلاق فردوس

ییلاق شامه دشت سیردان

 

جاذبه های تاریخی-فرهنگی قزوین

غار قلعه كرد در 140 كيلومتری جنوب غربی شهر قزوين واقع شده و مسير دسترسی به آن از طريق جاده روستايی آبگرم بخش آوج به سمت مغرب به روستای حصار وليعصر و بعد از عبور از برجهای دو گانه خرقان به سمت شمال به روستای علی آباد و در نهايت به روستای قلعه كرد منتهی مي شود. دهانه غار قلعه به سمت جنوب شرقي بوده، ارتفاع آن حدود 8 متر و عرض آن حدود 9 متر به صورت نيم دايره است. اين غار دارای يك راهرو  بوده كه به دهانه چاهی كه عمود بر دهليز اصلی است منتهی مي شود و پس از عبور از مدخل چاه به فضايی منتهی می شود كه دارای ستونهای قطور استالاكيتت و استالاكميت در رنگهاي مختلف است. تالار اصلي غار به دهليزها و شاخه های فرعی منتهی گرديده كه خود شاهكاری از طبيعت است و آويزه های آهكی بعضی از قسمتها از سقف تا كف غار كشيده شده است. در كف غار نيز حوزه های كوچك آبی تشكيل شده و سنگهای سفيد آهكی به سبك زيبايی هر بيننده ای را متحير مي سازد.
غار ولی گشنه رود بخش قاقازان شرقی، 60 كيلومتري قزوين، در مسير جاده روستای آلولك-گشنه رود واقع شده است. دهانه آن رود به شمال بوده و طول آن حدود 2 و عرض آن نيم متر است. اين غار در منطقه نسبتاً نيمه معتدل و سرد كوهستاني كه دارای درختان ارس هستند واقع شده و به نظر مي رسد محل امكان و استقرار انسانی بوده باشد.	غار يخی انگول بخش رودبار شهرستان، روستای دينك واقع در 40 كيلومتری شمال غرب قزوين. اين غار از نوع غارهای يخی بوده و دهانه آن به سمت جنوب غرب است.
غار عباس آباد،  بخش آوج،  آبگرم	غار چهل دختر،  بخش مركزی

جاذبه های تاریخی-فرهنگی قزوین

چشمه آبگرم خرقان
 به فاصله 95 كيلومتری قزوين به همدان در كنار جاده واقع شده است. در اين منطقه رودخانه ابهر رود عبور مي كند كه آبهای معدنی خرقان پس از مصرف به آن ريخته مي شوند.
 آبهای چشمه خرقان از دسته آبهای كلروه سديك و بيكربناته كلسيك گرم با PH اسيد و سيليس مي باشند.

آب اين چشمه ها  مشابه آبهای معدنی سالن موتيه-فرانسه و بوربون-فرانسه بوده كه در درمان دردهای عصبی، سياتيك و رماتيسم مؤثر مي باشد. در عفونت های مجاری تنفسی، تورم گلو و حلق و برنشيت مزمن به صورت استنشاق، بخار و دوش بينی مؤثر مي باشد. آشاميدن اين آبها در عفونت های دستگاه گوارش از قبيل سوء هاضمه ناشی از ضعف قواء توأم با يبوست، احتقان و تشمع كبدی نيز مفيد مي باشند.
  چشمه يله گنبد _ قزوين
يله گنبد دهی است از دهستان قاقازان بخش ضيا آباد شهرستان قزوين كه در شمال غربی قزوين واقع شده است. در شمال ده مذكور به فاصله 15 كيلومتری آن با راهی سخت و كوهستانی چشمه ای است به نام آبگرم يله گنبد. اين چشمه در كف دره ای كه از آن رودخانه كوچكی عبور مي كند و به شاهرود مي ريزد از زمين خارج مي شود.   
آب چشمه معدنی يله گنبد از دسته آبهای معدنی بيكربناته كلسيك آهن و گازدار خيلي گرم مي باشد. استحكام در اين آب به سبب وجود گاز كربنيك و گرمای آن تسكين دهنده و ضد درد مي باشد. مي توان از اين آب در درمان بيماريهای عصبی-مفصلي، رماتيسم و عصبی استفاده نمود. آشاميدن آن نيز در كار دستگاه گوارش، كبد و مجاری صفرا و بيماريهای معده و روده ای و نيز بيماريهای تغذيه ای موثر مي باشد.

معرفی مناطق حفاظت شده استان قزوین

منطقه حفاظت شده الموت

این منطقه از نظر تنوع حیات وحش و غنای ساختارهای طبیعی در استان قزوین و نیز در كشور ، منحصر به فرد است . منطقه الموت به دلیل كوهستانی بودن و ویژگی های خاص خود ، گونه های مختلفی از حیات وحش مانند كل و بز كوهی ، گراز ، پلنگ ، خرس قهوه ای ، خرگوش ، خارپشت ، جوجه تیغی ، روباه ، شغال و انواع پرندگان چون عقاب ، هما ، كبك ، كبك دَری ، تیهو ، كبوترسانان ،  لاشخور ، گنجشك سانان ( سهره ، بلبل و... ) را در خود جای داده است .

منطقه حفاظت شده باشگل

منطقه حفاظت شده باشگل با مساحت 26000 هكتار در هشت كیلومتری شمال غرب شهرستان تاكستان ، در محدوده دهستان " قاقازان " قرار دارد . این منطقه ی تپه ماهوری،  كم ارتفاع است كه از دشت شروع شده و به تدریج به طرف شمال و غرب ، ارتفاع آن افزایش می یابد . در پست ترین نقطه یعنی نواحی دشتی ، ارتفاع آن هزار متر بالاتر از سطح دریا است و در بلندترین نقطه كه قله " كوه پانچال " در شمال این منطقه است ، حدود 2128 متر از سطح دریا  ارتفاع دارد . مهم ترین كوه ها و ارتفاعات این منطقه " آق داغ" ، كوه " سفید "، كوه " قزقلعه "، كوه " چهل قز" ، " قازان داغ " و كوه " قره داش " است . از مهم ترین مناطق دشتی آن نیز می توان به دشت " قره باغ" ، " سیچانلو" ، " حسین آباد " و " قاسم آباد " اشاره كرد .

منطقه باشگل از نظر پوشش گیاهی دارای فلور ایران – تورانی است و شامل گونه های مختلف ، به ویژه گونه هایی از جنس گـَوَن ، سرپوشك ، پیاز، اسپرس (گیاهی است با ساقه ای به ارتفاع 30 تا 60 سانتی متر و برگهایش جفت جفت و دراز و نوك تیزند . گل هایش صورتی كمرنگ و میوه اش محتوی یك تخم است ) ، گل گندم ، ورك ، جو وحشی ، خارشتر ، تلخ بیان ، شیرین بیان و... است . منطقه باشگل با توجه به موقعیت خاص جغرافیایی دارای زیستگاه های متفاوتی است . قسمت های جنوبی آن زیستگاه آهو و بقیه ی نقاط این تپه ماهور ، زیستگاه  قوچ و میش است. به دلیل خالی از سكنه بودن تعداد زیادی از روستاهای این منطقه ، این ناحیه برای زیست حیات وحش بسیار مناسب بوده و علاوه بر آهو، قوچ و میش ، جانوران دیگری چون گرگ ، روباه معمولی ، شغال ، گراز و خرگوش دشتی نیز در آن زندگی می كنند.

دوبنای تاریخی و فرهنگی امامزاده هفت صندوق و قزقلعه دراین منطقه قرار دارند.

منطقه حفاظت شده تارم سفلی

این منطقه كوهستانی با وسعت تقریبی چهل وهفت هزار هكتار در شمال غربی استان قزوین و همجوار با استان های گیلان و زنجان قرار دارد . مهم ترین مسیر دستیابی به این منطقه جاده لوشان – سیردان است .

متوسط بارندگی سالانه در این منطقه دویست و پنجاه میلیمتر و دمای متوسط سالانه آن حدود 15 تا 20 درجه سانتیگراد و رطوبت هوای آن بین 55 تا 65 درصد متغیر است . حداقل ارتفاع این منطقه سیصدمتر و حداكثر ارتفاع آن 2800متر از سطح دریا است .

پوشش گیاهی منطقه اغلب از خانواده گرامینه و بقولات ( انواع گون ، خارشتر واسپرس) است . وجود درختان كهن سال با قدمت نهصد سال مانند " سیردان " از جمله ویژگی های طبیعی این منطقه محسوب می شود. حیات وحش و تنوع جانوری در دره ها  و ارتفاعات این منطقه به لحاظ زیباشناسی ، تحقیقاتی و آموزشی بسیار حایز اهمیت است .

منطقه حفاظت شده دانسفهان

این منطقه با مساحت بیست و هفت هزار هكتار در غرب شهرستان بویین زهرا در اراضی جنوب جاده بویین زهرا. همدان تحت مدیریت زیست محیطی قرار دارد . این منطقه جهت حفظ جمعیت پرندگان منطقه و احیای گونه های منقرض شده آن ، منطقه حفاظت شده اعلام شده است . در گذشته شكاربی رویه گونه های آهو ، قوچ ومیش در این منطقه سبب انقراض این جانوران در این  منطقه  شده است . جمعیت پرندگان این منطقه در اثر مدیریت زیست محیطی افزایش یافته است . معضل توسعه كشاورزی و دامداری مهم ترین مشكل برای ارتقاء این منطقه است .

منطقه زرشك و كامان

این منطقه در بیست كیلومتری شمال قزوین در آبگیری با وسعت تقریبی ده الی بیست متر مربع با چشم اندازهای زیبا و آب و هوای مناسب در دامنه كوه " كافرمیدان " قراردارد و مكانی برای گذراندن اوقات فراغت شهروندان قزوینی به شمار می رود. آبگیر بالایی كه توسط مزارع و نیزارها محاصره شده ، در فصل مناسب به پناهگاه پرندگان مهاجر تبدیل می شود و بر جذابیت های آن می افزاید . خنكی هوا در تابستان و پوشش برف در زمستان و چشمه سارهای فراوان این مكان ، از ویژگی های این منطقه به شمارمی آید.

چشمه های معدنی

چشمه آبگرم خرقان

این چشمه در كیلومتر نود و پنج جاده قزوین – همدان قرار دارد . آب معدنی های خرقان ، پس از مصرف به رودخانه " ابهررود" كه از این منطقه عبور می كند ، می ریزد. آب های چشمه خرقان از دسته ی آب های كلروه سدیك و بیكربناته كلسیك گرم با اسید و سیلیس است . آب این چشمه در درمان دردهای عصبی ، سیاتیك و روماتیسم مؤثر است . در عفونت های مجاری تنفسی ، تورم گلو و حلق و برونشیت مزمن به صورت استنشاق ، بخار و دوش بینی مؤثر است .

چشمه یله گنبد

" یله گنبد " یكی از دهات دهستان " قاقازان"  در بخش " ضیاء آباد" شهرستان قزوین است . چشمه یله گنبد  در پانزده  كیلومتری شمال این ده قرار دارد و راه دسترسی به آن سخت و كوهستانی است. این چشمه در كف دره ای كه از آن رودخانه كوچكی عبورمی كند و به رودخانه شاهرود می ریزد ، از دل زمین بیرون می آید .

آب چشمه معدنی یله گنبد از دسته آب های معدنی بیكربناته كلسیك آهن و گازدار خیلی گرم است . استحمام در این آب به دلیل وجود گاز كربنیك و گرمای آن ، تسكین دهنده و ضد درد است . ظاهراً این آب در درمان بیماری های عصبی ، مفصلی و رماتیسم مؤثر است و آشامیدن آن نیز در كار دستگاه گوارش ، كبد و مجاری صفرا و بیماری های معده ای و روده ای و نیز بیماری های تغذیه ای مؤثر می باشد.

غارها

غار قلعه كرد

این غار در صد و چهل كیلومتری جنوب غربی شهر قزوین در روستای " قلعه كرد" قرار دارد . دهانه این غار به شكل نیم دایره و به سمت جنوب شرقی است و ارتفاع آن حدود هشت متر و عرض آن نه متر است . این غار با یك راهرو به دهانه چاهی كه عمود بر دهلیز اصلی است ، منتهی می شود و پس از عبور از مدخل این چاه ، به فضایی كه دارای ستون های قطور استالاكتیت و استالاكمیت در رنگ های مختلف است ، می رسد . تالار اصلی غار به دهلیزها و شاخه های فرعی منتهی می شود كه خود شاهكاری از طبیعت است و آویزه های آهكی بعضی از قسمت های آن از سقف تا كف غار كشیده شده است . در كف غار نیز حوزه های كوچك آبی تشكیل شده و سنگ های سفید آهكی زیبای آن، توجه هر بیننده ای  را به  خود جلب می كند.

غار ولی گشنه رود

این غار در بخش قاقازان شرقی – شصت كیلومتری شهر قزوین  - و در مسیر جاده روستای آلولك  - گشنه رود قرار دارد . دهانه آن رو به شمال و طول آن حدود دو متر و عرض آن نیم متر است . این غار در منطقه نسبتاً  نیمه معتدل و سرد كوهستانی با پوشش گیاهی درختان ارس  واقع شده و ظاهراً محل سكونت انسان های اولیه بوده است .

غار یخی انگول

این غار در چهل كیلومتری شمال غرب قزوین ، در روستای " دینك " بخش " رودبار شهرستان " قرار دارد . این غار از نوع غارهای یخی و دهانه آن به سمت جنوب غرب است .

غار عباس آباد در بخش آوج  - آبگرم و غار چهل دختر در بخش مركزی از دیگر غارهای استان قزوین است .

کتاب میراث فرهنگی استان قزوین

جاذبه های تاریخی-فرهنگی قزوین

كاوانسرای گلشن كاروانسرای گلشن در خیابان مولوی واقع شده و زمانی نقطه انتهای یكی از راسته های اصلی منتهی به بازار بوده است. از سر در آن كه بگذریم هشتی تقسیم با گنبدی به دهانه تقریبی  5 / 4 متر با رسمی بندی 12 و دو گوشواره كناری كه مزین به كاربندی حاشا قلی 16 می باشد، شكل گرفته كه این فضا تعدادی از حجره ها را به دور خود جمع كرده است و خیشانی كه بالای گنبد نورگیری این فضا را تأمین می نماید . بعد از هشتی، حیاط مجموعه قرار دارد كه فضاهای معماری به شیوه حیاط مركزی دور آن چیده شده و بنا در دو طبقه زیر زمین و هم كف طرح ریزی شده است.

كاوانسرای آوج كاوانسرای آوج در شهر آوج واقع و دارای طرح دو ایوانی است. شالوده كاروانسرا توسط سنگهای لاشه و قلوه، بنا گردیده و بر روی آن تا بالا آجر چینی شده است. نمای داخلی كاروانسرا عبارت است از 2 ایوان و 24 ایوانچه كه در پشت اكثر آنها حجرات واقع شده و 4 عدد به شترخان كاروانسرا راه می برند. شترخان به صورت راهرو طویل با پوشش طاق و تویزه بوده كه در زیر هر طاق نما سكویی جهت بار انداز واقع شده است. ورودی كاروانسرا در قسمت جنوب قرار دارد، و در دو طرف دارای سكو می باشد و در طول دالان یا هشتی سرپوشیده آن نیز هر طرف سه غرفه قرار دارد.

كاروانسرای خرزان این كاروانسرا در روستای خرزان بر سر جاده قدیم رشت واقع شده و دارای پلانی مربع شكل است. ورودی بنا در ضلع شمالی كاوانسرا قرار دارد. نمای خارجی شامل چهار ضلعی ای است كه در گوشه ها دارای برجهای مدور است. حیاط كاروانسرا مربع شكل بوده و در اضلاع چهارگانه آن ایوانچه و یك ایوان به چشم می خورد كه طرح 4 ایوانی كاوانسرا را ارائه می دهد. 4 طاق نمای واقع در كنج اضلاع، شرقی و غربی راه ورود به فضای شتر خان را كه به صورت راهرویی سرتاسری و سكو دار ساخته شده شكل می دهد. این فضا مكان بار انداز و اطراق افراد در كنار چهارپایان خود بوده است.

كاروانسرای هجیب این كاوانسرا در ضلع شمال غرب روستای هجیب واقع شده و ورودی آن در ضلع جنوبی قرار گرفته است طرح كلی این كاروانسرا به صورت مربع بوده كه در تقاطع چهار ضلع خارجی، برجهای مدوری به صورت نیم سكون تعبیه گردیده است. داخل طاق نماهای ورودی كه با قوس جناغی پوشش شده رسمی بندی با آجركاری رنگی (اخرایی)، اجرا گردیده كه رسمی با تركیب نهم گنبد و یا باریك به شكل رایج بناهای دوره اسلامی، در ایوان ورودی دیده می شود. هشتی ورودی عمارت از فضایی وسیع است كه با سقف گنبدی شكل مدوری پوشش شده است. پس از هشتی به حیاط مربع شكل می رسیم كه حجرات با فاصله 50 سانتیمتر از كف با پایه سنگی دور تا دور حیاط قرار گرفته و 4 ایوان نیز در میانه اضلاع چهارگانه بین حجرات دیده می شود.

شهر قزوین تاچند دهه پیش دارای هفت دروازه در ورودیهای مختلف شهر بود كه متاسفانه امروزه تنها دو عدد از آنها باقی مانده است.
دروازه تهران قدیم این دروازه در ابتدای خیابان تهران قدیم (منتظری) واقع شده و از آثار دوره قاجاریه می باشد. بنای دروازه آجری است و دارای یك سر در اصلی و دو راه ارتباطی در طرفین می باشد. سر در وسط دارای عرض و ارتفاع بیشتر و قوس تیزه دار است، در صورتی كه درهای طرفین دارای طاق آهنگ نیم دایره می باشند. دروازه تهران هشت گلدسته دارد. در قدیم دارای تزئینات كا شی كاری بوده و ورودی اصلی آن دارای رسمی بندی و كاسه بندی می باشد.	دروازه درب كوشك دروازه درب كوشك (جوسق قدیم)، در انتهای خیابان نادری واقع شده است. این دروازه بر خلاف دروازه تهران قدیم تنها دارای یك نما به سوی خارج شهرمی باشد. این دروازه دارای ورودی با قوس نیمدایره و كلیل بوده  و در طرفین در ورودی گلدسته ها و طاق نماهایی قرار گرفته اند. دروازه درب كوشك در نمای خارجی خود دارای كاشی كاری رسمی بندی می باشد.
مجموعه بازار مجموعه بازار قزوين يكي از با ارزشترين آثار به جای مانده معماری شهر قزوين مي باشد.  تاريخ ساخت اين مجموعه به دوره صفويه باز مي گردد اما قسمت اعظم بناهای كنونی متعلق به دوره قاجار مي باشند. اين مجموعه با ويژگی های خاص خود كه آنرا از بازار ديگر شهرها متمايز مي سازد، در گذشته شامل مراكز تجاری همانند سراها، مراكز فرهنگی-مذهبی مانند مدارس و مساجد و فضاهای خدماتی مانند گرمابه و آب انبار بوده است كه بخشی از اين فضاها امروزه از بين رفته اند. شكل  بازار قزوين كه طرحی شطرنجی دارد آن را به يك پلان طراحي شده بسيار شبيه مي سازد. از مهمترين فضاهای بازار قزوين مي توان به مسجدالنبي (مسجد شاه)، سرای سعدالسلطنه، سرای وزير، سرای حاج رضا، سرای رضوی (سرای شاه)، تيمچه های روباز و سر پوشيده و راسته قيصريه اشاره نمود.
گرمابه قجر گرمابه قجر با توجه به شواهد به دست آمده از لايه برداريها در دوره صفويه شكل گرفته است. ورودی گرمابه با چند پله به هشتی ساده و سپس با يك انحراف محور به سربينه مي رسد. سربينه وسيع گرمابه پلان هشت ضلعی داشته كه هر ضلع آن واجد شاه نشين و طاق نما مي باشد. حوض بسيار زيبايی نيز در وسط گرمابه قرار گرفته است. بر سر ارتباط سر بينه و گرم خانه يك فضای وسط قرار دارد. گرم خانه دارای يك فضای مركزی محدود و تعدادی فضای جانبی مي باشد كه حالتی خصوصی تر داشته و به خزينه آب گرم و آب سرد دسترسی دارد. گرمابه دارای كاشی كاری بوده و طاق های آن رسمی بندی شده اند.	گرمابه حاج محمد رحيم گجرمابه حاج محمد رحيم معروف به صفا، به سال 1259 هجری توسط حاجی بن حاجی عبدالله تبريزی برای خاندان امينی بنا گرديد. اين گرمابه دارای دو بخش مجزا برای خانمها و آقايان مي باشد. ورودی بخش آقايان به خيابان مولوي دسترسي داشته كه در اثر احداث، سر در آن تخريب شده و ورودی اوليه تغيير مكان داده است. ورودی بخش خانمها به كوچه دسترسی دارد. هر دو قسمت دارای سربينه و گرمخانه مي باشند كه فضاهای ياد شده در قسمت مردان دارای وسعت و تفصيل بيشتری بوده و همچنين معماری آن پيچيده تر و زيباتر است. بخش آقايان همچنين دارای استخر آب سرد نيز مي باشد. تقريباً تمامی فضاها توسط انواع مختلف رسمی بندی و مزين گشته اند.
مسجد و مدرسه صالحيه مسجد-مدرسه صالحيه در خيابان مولوی روبروی بازار واقع شده و بانی آن حاج ملا صالح برغانی از علمای نامی عصر خود و از مجاهدين مبارز قرن سيزدهم مي باشد.	مدرسه ابراهيميه مدرسه ابراهيميه يا مدرسه جديد در محله آخوند، واقع گرديده و بانی آن حاج محمد ابراهيم از طايفه ميرزا است.
مدرسه شيخ الاسلام بنای اوليه مسجد-مدرسه شيخ الاسلام مربوط به يكی از امرای تركمانيه به نام آقاسی است و حاج ميرزا مسعود شخ الاسلام در سال 1321 قمری آن را تجديد بنا كرد.
مسجد و مدرسه سردار مدرسه و مسجد سردار توسط حسن خان و حسين خان سردار از امراي فتحعليشاه قاجار به سال 1231 هجري قمري ساخته شده است	مدرسه التفاتيه مدرسه التفاتيه توسط خواجه التفات در دوره ايلخانی بنا گرديده است و دارای طرحی دو ايوانی مي باشد.
سر در عالي قاپو سر در عالي قاپو در دوره سلطنت شاه طهماسب ساخته شده و در زمان سلطنت شاه عباس اول به صورت كنونی تغيير شكل يافته است. اين سر در ورودی اصلي به دولتخانه دوران صفويه بوده است.	عمارت كاخ چهلستون عمارت كلاه فرنگي به همراه سر در عالی قاپو  تنها بناهای باقی مانده از باغ صفوی مي باشند. اين بنا در دوره قاجاريه مرمت و بازسازی شده و چهلستون نام گرفت.

جاذبه های تاریخی-فرهنگی قزوین

	قلعه الموت قلعه الموت در شمال غربی استان قزوین ودر نزدیكی روستای گازرخان واقع شده است. این قلعه شهرت خود را به واسطه حسن صباح مروج مذهب اسماعیلیه در دوره سلجوقی بدست آورده است.حسن صباح چهره مرموز و نابغه سیاسی تاریخ، پس از رانده شدن از دربار ملك شاه سلجوقی نزد فاطمیان مصر به فراگیری اصول مذهب اسماعیلیه پرداخته و در مدت كوتاهی داعی كبیر شد. او پس از بازگشت، ایران را به جهت پیداكردن مقری برای فعالیت خود زیر پا نهاد، انتخاب او الموت بود.		قلعه لمبسر قلعه لمبسر در بخش رودبار شهرستان از توابع قزوین، در شمال شرقی روستای رازمیان واقع گردیده و جزء مهمترین قلاع اسماعیلیه در عصر سلجوقی است قلعه لمبسر بر بالای كوه وسیع و مسطحی كه به واسطه رودهای اطراف در دامنه های غربی، شرقی و جنوبی از رشته كوههای اطراف جداست، قرار گرفته و به همین دلیل به قولی حتی از دژ الموت نیز مستحكمتر بوده است زیرا از سه جهت پرتگاههای مخوفی داشته و غیر قابل نفوذ بوده.
	قلعه شمیران این قلعه مركز حكومت آل جستان و به نوشته حمدالله مستوفی جزء قلاع متصرفی اسماعیلیه بوده است قلعه شمیران بر بالای كوه سنگی قرار گرفته كه جز از سمت شمال از جهات دیگر دسترسی بدان مشكل و تا حدی غیر ممكن بوده است. قزل اوزن از سمت جنوب این كوه عبور می كند و آنسوی رود ارتفاعات بلند سنگی دیواره مانند قرار گرفته است. به همین سبب اعظم استحكامات قلعه در سمت شمال آن ساخته شده است.		قز قلعه یا قلعه دختر قز قلعه یا قلعه دختر از جمله قلعه های مهم و بزرگ منطقه قزوین بوده و در ده كیلو متری شمال اتوبان قزوین-زنجان، حوالی ضیاءآباد قرار گرفته است. این قلعه بر روی كوه سنگی منفردی قرار دارد كه بر تمام نواحی اطراف مسلط است.
	میمون قلعه میمون قلعه بنایی است مربع شكل به ابعاد تقریبی 70 متر كه از خشت های 30 سانتی متری ساخته شده است. این بنا دو طبقه بوده كه بخش فوقانی از یك سالن چلیپایی و اتاقهایی در اطراف آن تشكیل شده و طبقه زیرین شامل یك شبكه راههای ارتباطی می باشد.		قلعه چال (اندج) در جنوب شرقی روستاهای اندج بر روی یك كوه منفرد بقایای قلعه ای وجود دارد كه سمت جنوب و غرب این كوه را دره های عمیقی احاطه كرده است و تنها راه دسترسی به آن از طرف شرق بوده و در كف دره شرقی، بین این كوه و چند كوه دیگر در شمال و شرق محوطه و سیعی است كه پوشیده از قبور اهالی است كه در اطراف آن سفالینه های لعاب دار قرون پنجم تا هفتم پراكنده است. (بازگشت)
	برج های دوگانه خرقان خرقان در جنوب غربی قزوین واقع گردیده و سرزمینی كوهستانی است. در این منطقه دو آرامگاه از دوره سلجوقی بر جای مانده است. برج اول هشت ضلعی می باشد كه بر هر ضلع آن طرحهای متنوع آجری نقش گردیده است. این برج دارای گنبدی دوپوش بوده و دو پلكان مارپیچ بدان منتهی می گردند. ارتفاع این آرامگاه در حدود 15 متر و قطر بنا حدود 11متر می باشد.		برج بزرگ و كوچك شمیران برجهای بزرگ و كوچك شمیران در حوزه آبگیر سد سفید رود و نزدیك قلعه شمیران قرار گرفته اند. این برجها بر روی صفحه ای سنگی قرار گرفته و دارای طرح 8 ضلعی بوده و از سنگ ساخته شده اند. و به نظر می رسد هر دو بنا متعلق به یك دوره زمانی باشند.
برج باراجین  در ارتفاعات شمال شهر قزوین بر قله كوهی و بر روی سكوی هشت ضلعی كه حدود یك متر از كف زمین ارتفاع دارد بنا گردیده است.

جاذبه های تاریخی-فرهنگی قزوین

امامزاده حسین بنای آرامگاه امامزاده حسین بنا بر قول رافعی، مدفن فرزند 2 ساله امام رضا (ع) می باشد. بنای اصلی امامزاده متعلق به دوره صفویه است كه بعدها تغییراتی در آن داده شده و ایوان آیینه كاری بدان الحاق یافته و حجرات و رواقی به همرا ه سر دری زیبا به دور آن ساخته شده است.
امامزاده اسماعیل بقعه امامزاده اسماعیل پسر امام جعفر صادق در كنار كوچه باریكی منشعب از خیابان انصاری و غرب خیابان سپه قرار گرفته است.				امامزاده كمال بنای امامزاده كمال فرزند امام موسی كاظم (ع) در حاشیه شهر ضیاء آباد واقع شده است. در اطراف امامزاده گورستان شهر قرار گرفته است.
امامزاده هفت صندوق              امامزاده علی شكرناب             امامزاده علاءالدین آوج                           امامزاده منصور

 

	مقبره حمدالله مستوفی   بنای مقبره حمدالله مستوفی مورخ شهیر عصر ایلخانی به صورت برجی آجری متعلق به قرن هشتم هجری است. شكل  برج مربع بوده كه توسط چهار فیل پوش، هشت ضلعی شده و در نهایت با گنبد مخروطی پوشش شده است. داخل بنا كتیبه ای قرار دارد كه سوره مباركه هل اتی به خط نسخ گچ بری شده است.		بقعه پیر تاكستان بنای بقعه تشكیل شده از ساختمانی به شكل مربع مستطیل كه پوشش آن گنبدی است و  بوسیله چهار سه كنج بر روی پلان مربع مستطیل سوار شده است. بنای پیر تاكستان در نهایت سادگی دارای شیوه معماری استواری است كه از استحكام و زیبایی آجر كاریهای دوره سلجوقی بهره مند است.
	مقبره رئیس المجاهدین بنای مزبور دارای طرحی مستطیل شكل، با طول 15 متر و عرض 12 متر است. این بنا دارای دو طبقه اصلی، شامل سرداب و طبقه دوم می باشد كه 10 / 1 متر از كف محوطه اطراف ارتفاع دارد.		بقعه آمنه خاتون بنای آرامگاه آمنه خاتون دختر امام جعفر صادق متعلق به دوره صفویه می باشد. طرح داخلی بقعه هشت ضلعی و طرح بیرونی آن گرد می باشد. بقعه دارای محرابی با مقرنس بوده و بر پنجره های زیر گنبد آن چهار شباك گچی پر كار و نفیس قرار داشته كه تنها یكی از آنها باقی مانده و هم اكنون به موزه قزوین منتقل گشته است.
	مقبره شهید ثالث حاج ملا تقی برغانی از علمای برجسته عصر خویش بوده كه توسط عوامل فرقه بابیه به شهادت رسید و به شهید ثالث معروف شد. او پس از شهادت در محراب مسجد، در مقبره خاندان بهشتی دفن شد و به همین علت مقبره نیز به مقبره شهید ثالث معروف گشت.		مقبره سلطان ویس بنای مشهور سلطان ویس یا سلطان قیس در ارتفاعات شمالی شهر قزوین واقع گردیده است. بنای سلطان ویس از دو قسمت تشكیل شده است.

 

جاذبه های تاریخی-فرهنگی قزوین

مسجد جامع مسجد جامع كبیر در محله دباغان قرار گرفته و با مناره های باشكوه، ایوانهای رفیع و گچ بریهای نفیس از آثار ممتاز دوره اسلامی به شمار می رود. قدیمترین بخش مسجد پس از آثار چهار طاقی ساسانی كه در زیر مقصوره قرار گرفته، طاق هارونی است 192 ه ساخته شده است. مهمترین و زیباترین بخش مسجد، مقصوره و گنبد سلجوقی است.	مسجد النبی مسجد النبی جز وسیع ترین مساجد ایران بوده و قریب  به 14000 متر مساحت دارد. ساختمان این بنا را به دوره صفویه نسبت می دهند كه پس از تخریب، در زمان قاجاریه به فرمان فتحعلی شاه تجدید بنا گردید .
مسجد سنجیده مسجد سنجیده در محله راه ری، واقع شده و از آثار دوره سلجوقی به شمار می رود. این مسجد در حال حاضر تنها دارای فضای گنبد خانه بوده كه طرح آن مربع و ابعاد آن 20 / 9 متر می باشد. مسجد سنجیده دارای گنبدی به سبك سلجوقی، مناره كوتاه و تزئینات مقرنس در زیر گنبد می باشد.	مسجد حیدریه مسجد حیدریه با تزئینات زیبای خود یكی از عالی ترین بناهای معماری ایران به شمار می رود. مقصوره ی مسجد حیدریه تنها باز مانده شكوه این مسجد چهار ایوانی بوده كه بعد ها تخریب گردیده و قسمتهای دیگری بدان الحاق شده است. (بازگشت)
حسینیه امینی ها حسینیه امینی ها نمونه كاملترین و زیباترین خانه های سبك قزوین می باشد. آنچه كه امروزه از این خانه به جای مانده دارای چهار حیاط و فضاهای مختلف در دو طبقه همكف و زیر زمین می باشد. (بازگشت)
كلیسای رفیع كلسیای رفیع در حیاط مدرسه ای به همین نام واقع شده است. این كلیسا در دوره پهلوی اول در این محوطه كه از دیرباز مجموعه آموزشی و عبادتی ارمنیان قزوین بوده ساخته شده است. كلیسا بنایی آجری، با طرحی مبتنی بر محورهای چلیپایی بوده كه فضای اصلی آن  مستطیل شكل بوده و در داخل آن چهل ستون قرار گرفته اند.	كلیسای كانتور  (برج ناقوس)   كلیسای كانتور معروف به برج ناقوس  مجموعه ای بوده كه در زمان اشغال ایران در جنگ جهانی دوم بدست روسها ساخته شده است. این بنا، كلیسای كوچكی است كه همانند دیگر كلیساها دارای طرحی چلیپایی بوده و محراب آن، رو به شرق دارد.   (بازگشت)

جاذبه های تاریخی-فرهنگی قزوین

آب انبار سردار بزرگ این آب انبار  به عنوان بزرگترین آب انبار تك گنبدی ایران محسوب می گردد. بانیان این بنا؛ محمد حسن خان و محمد حسین خان سردار از امرای فتحعلیشاه قاجار می باشند. این آب انبار دارای سر دری رفیع با قوس جناغی می باشد. راه شیر آب انبار 50 پله سنگی دارد و برای دسترسی یافتن به آب 5 / 12 متر پایین باید رفت. مخزن آب این آب انبار دارای طرحی مربع شكل به ابعاد تقریبی 17 متر است. مصالح بكار رفته در جرزها، شفته آهگ با روكش ساروج و قطر آنها در حدود سه متر می باشد. گنبد عظیم آب انبار آجری است و در بالاترین قسمت آن بادگیری قرار گرفته و ارتفاع بلندترین نقطه آن تا كف آب انبار حدود 5 / 28 متر است. حجم مخزن این آب انبار 300 متر مكعب است.
آب انبار حاج كاظم این آب انبار در سال 1256 بنا شده و زیباترین آب انبار شهر محسوب می شود. این آب انبار دارای سر دری زیبا و مزین به كاشی است و علاوه بر تزئینات كاشی كاری دارای طاق رسمی بندی و كتیبه سنگی می باشد. را ه شیر آب انبار دارای 33 پله بوده و سقف آن طاق با قوس جناغی می باشد. مخزن آب انبار مستطیلی شكل بوده و با شفته آهك و آجر ساخته شده است. قطر جرزهای آب انبار در حدود 3 متر و با طاق و تویزه پوشش شده است. از ویژگیهای دیگر این آب انبار وجود دو عدد باد گیر به ارتفاع 8 متر می باشد كه دارای تزئین كاشی می باشد.	آب انبار آقا آب انبار آقا از آثار دوره قاجاریه و در نزدیكی مسجدی به همین نام واقع گردیده است. این آب انبار دارای سر دری مزین به كاشی معقلی و كاربندی است. راه شیر آب انبار در حال حاضر دارای 30 عدد پله سنگی است و اختلاف سطح بین پائین ترین قسمت آن از سطح كوچه 60 / 9 متر است. مخزن آب انبار طرحی مستطیل دارد و جرزهای آن با قطر تقریبی 20 / 2 متر از شفته آهك با روكش ساروج ساخته شده است. طاق مخزن آجری است و گنجایش مخزن آب انبار حدود 800 متر مكعب می باشد.
آب انبار سر داركوچك این آب انبار مقابل مسجد و مدرسه سردار قرار گرفته و از بناهای ساخته شده توسط برادران سردار امرای فتحعلیشاه قاجار در سال 1229 می باشد. آب انبار سردار دارای سر دری مزین به كاشیكاری است و داخل ورودی آن رسمی بندی شده و كتیبه ای از سنگ مرمر به خط نستعلیق دارد. را ه شیر آب انبار 36 پله دارد طرح پلان مخزن آب انبار به صورت مربعی به ابعاد تقریبی 20 متر می باشد. در مركز این مربع ستون عظیمی قرار گرفته است كه اندازه جرز آن 4 متر می باشد. این ستون چهار تویزه را تحمل می نماید . پوشش آب انبار را چهار گنبد خفته تشكیل می دهد كه در مركز هر یك بخاركش كوچكی قرار گرفته است. گنجایش آب انبار حد اكثر 3800 متر مكعب و از این نظر بزرگترین آب انبار شهر می باشد.	آب انبار زنانه بازار آب انبار زنانه بازار در ضلع غربی مسجدالنبی واقع شده و بزرگترین آب انبار بازار قزوین می باشد. بانی آن مرحوم حاج ملا عبدالوهاب از علمای بنام شهر و معاصر فتحعلیشاه است. سر در این آب انبار از بین رفته و از روی شواهد، بازسازی شده و بسیار كوچك و ساده است. راه شیر آب انبار دارای 43 عدد پله گنجایش 2350 متر مكعب آب را دارد. جرزهای آب انبار به قطر 60 / 1 متر از شفته آهك با روكش ساروج ساخته شده است  این آب انبار دارای پنج باد گیر بوده كه همگی در پشت دیوارهای بازار و مسجد پنهان گشته اند.
آب انبار حكیم آب انبار حكیم در انتهای بازارچه سپه واقع شده و بانی آن حاج میرزا آقای حكیم است. این آب انبار دارای سر دری زیبا با رسمی بندی است و كتیبه آن تاریخ 1244 را بر خود دارد. را ه شیره آب انبار 35 پله سنگی دارد. مخزن آب انبار از شفته آهك با روكش ساروج ساخته شده وگنجایش مخزن آب انبار در حدود 900 متر مكعب است. در مقابل سر در این آب انبار سقاخانه ای احداث گردیده كه هم زمان با آب انبار شكل گرفته است.	آب انبار مسجد جامع (خیابان) آب انبار مسجد جامع در جلو خان مسجد جامع واقع شده و بنا بر كتیبه ورودی آن در زمان سلطنت شاه سلیمان صفوی ساخته شده است. سر در آب انبار دارای طرحی ساده و فاقد هرگونه تزئین است. راه شیر آب انبار دارای 37 پله سنگی و مخزن آب انبار گنجایش 1800 متر مكعب آب را دارد و جنس دیواره های آن از شفته آهك به قطر 40 / 2 متر است.

جاذبه های تاریخی-فرهنگی قزوین

دشت قزوین در میان دو راهی كه در شمال به دامنه های كوهها ی طالقان-الموت و در جنوب به كوههای دامنه آوج و خرقان می رسد قرار گرفته و از زمانهای دور محل تردد و مهاجرت گروههای انسانی بوده است. تپه های پیش از تاریخ واقع در جنوب دشت قزوین ( تپه زاغه، تپه قبرستان و قره تپه)، معرف قدیم ترین دوران استقرار پیش از تاریخ در این منطقه می باشند.

تپه زاغه
این تپه در 8 كیلومتری شمال شرق دهستان سگز آباد از توابع شهرستان بوئین زهرا قرار گرفته و در بررسی اولیه بقایای یكی از اولین اجتماعات كشاورزی به دست آمده و معرف یكی از مكانهای اولیه اسقرار در ایران می باشد. بر این اساس تاریخ تقریبی استقرار در زاغه اواخر هزاره ششم بوده كه قبل از هزاره ششم ق.م این محل به كلی متروك شده و اهالی زاغه به محل دیگر مهاجت كرده اند. به نظر می رسد تپه زاغه قدیم ترین بقایای باستانی را در بر داشته و پس از متروك شدن این تپه، استقرار در تپه قبرستان آغاز شده است.

 تپه قبرستان
این تپه در فاصله 300 متری غرب تپه سگز آباد (قره تپه) قرار گرفته و ارتفاعی بسیار كم داشته و بیشتر بقایای باستانی آن در زیر لایه های شن و ماسه و سیلاب مدفون گردیده است. سفالهای بدست آمده از این تپه به صورت خشن، ظریف و منقوش بوده و نقوش هندی، حیوانی و انسانی بر سفالهای منقوش دیده می شود، اثر معماری بدست آمده نیز شامل بخشهایی از دیوار خانه ها، كوچه، و نمونه كوره فلز كاری می باشد و بر اساس شواهد باستان شناسی چنین به نظر می رسد كه این تپه به تناوب یا مورد سكونت قرار گرفته و یا به عنوان قبرستان در طول هزاره پنجم تا اول استفاده شده است.

قره تپه
شهرستان بوئین زهرا در 55 كیلومتری جنوب غربی قزوین واقع شده است و دهستان سگزآباد به فاصله 11 كیلومتری شمال غرب شهرستان قرار گرفته و تپه باستانی قره تپه در 5 كیلومتری جنوب دهستان سگز آباد واقع شده است.  
طول تقریبی این تپه كه به صورت شمالی جنوبی است، از شمال به جنوب 345 متر و از شرق به غرب 300 متر می باشد، اطراف این تپه را زمینهای كشاورزی احاطه كرده است تپه زاغه در شمال شرق این تپه و  تپه قبرستان در جنوب غرب آن قرار گرفته است.

عاشورا به روایت یک چنار

عاشورا به روایت یک چنار

منیژه غزنویان/ اندکی پس از شهادت امام حسین در روز عاشورای سال ۶۱ هجری قمری،وقتی که خون وی بر زمین کربلا ریخت، پرندگانی که از آنجا می گذشتند به فرمان خدا مامور شدند تا با آغشته کردن بال خود به این خون،پیام شهادت و مظلومیت او را به سراسر جهان برسانند.این پرندگان خونین بال حرکت کردند و یکی از آنها آمد و آمد،از فراز البرز گذشت،رودخانه شاهرود را زیر پا گذاشت،دریاچه اوان را گذراند و به روستای "زرآباد" رسید.

او بر شاخه درخت چناری نشست و پیام خود را به آن واگذار کرد.از آن سال تا به حال مردم منطقه هر ساله در صبح روز عاشورا شاهد چکیدن خون از یکی از شاخه های این درخت اسطوره ای هستند."چنار خونبار زرآباد" در روستایی به مساحت صد و چهل و دو هزار متر مربع و در ۷۰ کیلومتری شمال شهر قزوین،در منطقه ی رودبار الموت واقع شده است،جایی که گفته می شود مدفن امام زاده علی اصغر، فرزند امام موسی کاظم، پیشوای هفتم شیعیان جهان است.این چنار کهنسال در همسایگی امامزاده و در حیاط آن واقع شده و در متون قدیمی نیز اشاره هایی به آن شده است.شهرت این درخت در دوره صفویه به حدی می رسد که شاه سلطان حسین صفوی، عالمانی را برای تحقیق صحت و سقم مسأله به روستای زر آباد می فرستد.

از جمله این فرستادگان، میرزا قوام الدین محمّد بن مهدی حسینی سیفی قزوینی است که مشاهدات خود را در رساله ای با نام "چنار خون بار" جمع کرده و برای شاه ارسال می کند.این درخت با ۱۰ متر قطر و ۳۰ متر ارتفاع همچنان داراى قداست خاصى است و هرساله چند ده هزار زائر در روز عاشورا از استان های مختلف کشور به زیارتش می آیند.تعداد جمعیت هرساله به قدری است که جاده باریک روستا از کیلومترها قبل بسته شده و عبور و مرور با ماشین امکان پذیر نیست. در امامزاده مجاور درخت نیز بیماران خود را با پارچه ها و نوارهای سبزی به حرم بسته
و منتظر شفا یافتنشان می شوند.فضای داخلی امامزاده به قدری کوچک و تعداد زوار به قدری زیاد است که اغلب این بیماران زیر دست و پا می مانند با این حال متوسلین معتقدند که صاحب امامزاده و چنار همان طور که تاکنون موارد بسیاری را شفا داده به بیمار آنها نیز نظر خواهد کرد.مردم در تاریکی شب و از ساعت ها پیش از طلوع خورشید دور درخت جمع شده و به خواندن نماز و قرآن و دعا می پردازند.نزدیکی های صبح ماده قرمز رنگی از یکی از شاخه های آن تراوش می کند که همان طور که گفته شد براساس اعتقادات مومنان،فلسفه آن به قیام عاشورا و شهادت امام حسین بازمی گردد.همزمان با تراوش این ماده،سیل جمعیت شروع به گریه و فریاد "الله اکبر" می کنند و هرکس سعی دارد با دستمال خود از آن خون تبرک بردارد.طبق اسناد موجود،این درخت هرساله در صبح روز عاشورا چنین ماده ای را از خود تراوش می کند و تاکنون از این قاعده عدول نکرده است.به دنبال استقبال مردم از ماجرای چنارخونبار،مدتی پیش میراث فرهنگی قزوین اقدام به چاپ مجموعه ای از عکس های این درخت و مراسم پیرامون آن کرد که توسط عکاسی مستقر در منطقه گرفته شده و از جمله گزارش های مستند از واقعه چنار خونبار محسوب می شود.
آیا ماده ترشح شده از درخت، واقعا خون بوده و همه ترکیبات آن را داراست؟ این مهمترین سوالی است که ممکن است پس از شنیدن داستان چنار خونبار به ذهن متبادر شود با این حال مهمتر این است که واقعه عاشورا از پس تاریخ و جغرافیا گذشته و به این شکل وارد اعتقادات مردم روستای کوچکی در الموت شده،منطقه ای که هنوز هم وصف جاده های کوهستانی و خطرناک آن ورد زبان هاست و چند ماه در سال به علت لغزنده بودن مسیر، رفت و آمد به آن ناممکن می شود!
این خود گواه دیگری از تاثیرپذیری فرهنگ ایرانی از واقعه عاشوراست.